Bir Avuç Küldür Aşk

Alnında süzülen hüznü yudumladıkça

Sular çekiliyor ellerimin çölüğünden

Ömrümün ilmekli, düğümsel yerinde

Körfeze sığınan gemi gibi sendeliyorum

Aşk diyoruz buna, kanıksanmış ölüm

Seninle dirildiğim, seninle cançekiştiğim

Martı çığlığında saklıdır senin adın

gökyüzünü giyin, ben toprağı örtüneyim

Gecenin kalbine bıçak gibi saplanan sesin

Yutkundukça büyüyen yalnızlıkağrısı

Susmaların en çok sesçileyen harf

Denizler mürekkep olsa yazılmaz gizin

Sulara yazılmış tenşarkısıdır yüzün

Kirpiklerinden tutunup yıldız sağdığım

Ben ki senin gözlerinde vurulmuşum

Ah senin güvercinlenen bakışların

Gökyüzünü giyin, ben toprağı örtüneyim

Bir yudum nefesindir beni diri tutan

Ve bir yudum yokluğundur beni hiçleştiren

Ben seni bir avuç kül gibi saklıyorum

Rüzgâra versem dünyayı tutuşturacaksın