Naftalin

Oysa bir hayaldi kavuşmak siyah ve beyaz bir fotoğrafta ,
Anıların beraber oluşması kadar ,uzakta düşüncelerim birbirine...
Bir sabah vakti yere düşmüş naftalin kokusundan bilirim evde olduğunu...
Yinede kal  kahve kokusu olan bu sokakta ,
Düşlerimin içinde  ve aynı şehirde ...

Bilmiyorsun yalnızlığımı,
Bilmiyorsun sensizliğimi, 
Bilmiyorsun sessizliğimi,
Bilmiyorsun sabah rahatsız eden o güneş ışığını...
Ve gidiyorsun....