Eh Be Azizim Atlattık Bu Günü de

İklim sevecen bir o kadar haklı bir yenilgi:

Ringe çıktığım her günün sabahına erkenden kalkıyorum

Sanki zaruri nallar toplayacağım gidenlerin

Arkasından bakakaldığım da değil

Resmen bakaya kaldığım ömrün hicap yüklü düş ihlali.

Öyle ya:

Gördüğüm düşleri sonradan unutuyorsam suç benim mi?

Ya, sabahın köründe ne işim var uykuyu terk edip de

Tehir etmeyeceğim işim mi var?

Gönlün kubbesi misal:

Gök gürültülü filan değil resmen yer kök ahkâm kesmekle iştigal

Kimden neyden ibaret ise eşkâli

Sözcüklerin boykot ettiği dâhili ve harici

İşlerden de mi ben mesulüm?

Adam gaza gelmiş basmış gaza

Gazını alamazken anne kadın çocuğunun

Gaz kaçağı olmasa bari ruhumun çapağında

Kapıyı açıp da havalandırdığım yüreğimin közünde saklı

Bunca anıyı nasıl biriktirdiğim sanırım günün sorusu

Gelin görün ki cevabını bilmediğim

Yüz görümü bir masal gibi içerlediğim

Masalın kahramanı olmayı ise pek bir sevdiğim

Renkler de s/üzgün bu aralar

Mor ve lacivert ve pembe ardı ardına sıralar

Düşlerimi ve kopamadığım gerçekleri aşikâr

Kılandır hani güne özet geçesi bir şiir

Bazen şiirin de kesmediği günü birlik hikâyeler

Acının doruğunda değil sadece

Huzura dair bir arayış kalemin saat tuttuğu her saniyede

Zembille de inmedi hani ilham ve kelam

Ola ki rest çekti bana İlhan

Canım bildiğimiz her kim ise ilhamın perde arkası

Sen de Mehmet ben diyeyim Sabri

Adamın da hası

Yüreğin yongası

Eh, be azizim atlattık bu günü de

Her güne biçilen bir şiire dahi denk geldik mademki

Şiirden öte yol var mıdır söyleyin bana

Denemenin her katresi

Hikâyelerin uçuşan perdesi

Artık neyse düşen bahtıma

Razı geldiğim kadar da elbet başım gözüm üstüne

Hem demez mi atalar:

Sabret, ey beşer, sabret

Sahi bu sabrın sınırını çözen varsa

Bir yorumla nakşetsin kalbinin sazını

Şiire delalet artık kimse kim olsun bizden razı…