Drakulayla Elizabeth

Uzak yerlerde bir yerde bir saray yaşarmış saraydada Drakula Vlad yaşarmış birgün sarayda Elizabeth adında soylu güzel bir prenses yaşarmış elizabeth dolaşırken kız arkadaşı yanına gelmiş güzeller güzeli prensesimiz artık sıkılmadınızmı hergün burada yaşamaktan ? diye sordu Elizabette evet sıkıldım dedi Andra canım arkadaşım dedi Elizabeth ben gitsem sen kimseye gittiğimi söylemezssin değilmi dedi Andrada tabiki söylemem dedi siz gidin dedi Elizabette sağol diye sarılıp gitti atına bindi uzunca yol gitti sonunda şatoya vardı atından indi kimse varmı diye sordu sonrada merdivenleri çıktı lavaboya gitti yüzünü yıkadı sabunla ellerini yıkadı sonrada dolaştı kendisine ayrılan odaya girdi oda tıpkı prensesler gibiydi yatağı pembe süslü pembe perdeliydi sonrada masada not gördü sevgili prensesim her isteğin benim için bir emirdir yazıyordu elizabeth gardırobun oraya gitti sapsarı elbise vardı elbiseyi giydi sonrada saçlarını taradı değişik model yaptı sonrada birinci gece uyudu sabah oldu uzunca uyudu sonrada dinlendi uyanıp kalktı kahvaltısını yaptı sonrada bahçeye çıktı kırmızı güllerle doluydu bir tane koparıp kokladı güzel kokuyordu sonrada kükreme sesi duydu irkildi elizabeth gelen simsiyah saçlı hafif sakallı bir drakula geliyordu elizabetin yanına geldi ne işin var burada diye sordu vlad elizabette kekeleyerek şey...ş...e...y... ben sadece ziyarete gelmiştim dedi vlad elizabete bakınca bir anda yumuşadı gel korkma benden sana zarar gelmez dedi vlad elizabetle içeriye geçtiler yanyana kitap okudular sohbet ettiler gülüştüler sonrada elizabet artık alışmıştı akşam oldu yemeklerini yiyip sularını içip uyudular sonrada sabah oldu elizabet uyurken yanına vlad geldi yaklaştı diz üstüne çöktü izlemeye başladı gözlerin gözlerin nekadarda güzel dedi iç çekti sana ben nasıl kıyarım kıyamam ben sana dedi saçlarını okşadı sonrada alnına buse kondurup çıktı odadan elizabette uyandı aşağıya indi sonrada piyono çaldı gözleri doldu içinde sızı vardı sonrada yanına vlad geldi ne oldu ? diye sordu hiç ailemi özledim dedi elizabet ne oldu yoksa bana buraya alışmadınmı diye sordu vlad hayır ondan değil dedi teşekkür etti herşey için sadece ailemi özledim lütfen izin ver dedi elizabeth vladda derin iç çekti al bu yüzüğü parmağına tak sabah orada olucaksın hiç korkma dedi ah çok teşekkür ederim söz veriyorum dedi elizabette akşam oldu odasına gitti yatağına yattı yüzüğü parmağına geçirdi ve uyumaya başladı sabah olmuştu kendi sarayındaydı kalktı babasını görünce sarıldı kız arkadaşına sarıldı uzun vakit geçirdiler andra ikna etmeye başladı lütfen biraz daha kal dedi elizabette peki diye başını salladı bir iki gün daha kaldı sonrada yatağına yattı rüyasında kanlar içinde baygın halde yatıyordu bahçede vlad elizabeth hayır diye ter içinde uyandı yüzüğünü geri taktı sonrada şatoda uyandı kalktı  yataktan saatlerce beklemeye başladı ama ne bir ses vardı ne bir seda kapıdan çıktı bahçede yatıyordu yanına geldi vlad neyin var diye sordu ? Yemeyi içmeyi bıraktım sadece ölmeye hazırlandım dedi vlad ama böyle yaşayamazssın dedi elizabeth ne anlamı var dedi vlad zaten yaşayacağım kadar yaşadım dedi vlad seni seviyorum dedi elizabeth efendim dedi vlad evet seni seviyorum dedi elizabeth çünkü sen iyi kalplisin safsın ve merhametlisin merhameti bilensin onun için seni seviyorum dedi elizabeth ve seni kaybetmek istemiyorum dedi elizabeth ve yanağına buse kondurdu vlad o sırada gözlerini kapadı büyük bir ışık yayıldı etrafa ve sonrada söndü elizabeth ayağa kalktı gözleri doldu ağlayarakta ne oldu sana diye sordu benim bildiğim drakula nerede diye sordu vladda iç çekerek anlatmaya başladı yıllar önce acımasızdım gaddardım merhamet bilmezdim sonrada bir peri geldi bana ceza verdi dediki herkes senden korkucak herkes senden kaçıcak taaki hatanı anlayana kadar dedi peri ondan sonrada beni drakulaya dönüştürdü sonrada seni gördüm işte peki hatanı anladınmı dedi elizabeth vladın yüzü düştü ağlamaya başladı pişmandı pişman  olmaya başladı hatamı anladım dedi vlad merhametli olucam dedi peki sana birşey soracağım dedi vlad benimle bir ömrü benimle sonsuza kadar yaşarmısın dedi vlad elizabeth düşündü yaşarım dedi vlad mutluluktan havaya uşurdu teşekkür ederim dedi vlad bende teşekkür ederim dedi elizabeth sonsuza kadar mutlu yaşadılar