Meslek Sırrı

İki hırsız, gece vakti kuzuyu çalmak için sürünün içine dalınca karşılarına dev gibi bir köpek çıkıvermiş.

Birisi korkuyla arkadaşının kolundan tutup:

“Koş! Çabuk kaçalım. Ev sahipleri uyanırsa ikimizi de yaşatmazlar!” demiş.

Arkadaşı ise hiç oralı olmadan:

“Ne o, korktun mu? Koca köpek diye kuzudan vaz mı geçeceğiz? Buraya kadar geldik, elimiz boş mu döneceğiz?”

“Sen hâlâ kuzuyu düşünüyorsun! Görmüyor musun, hayvan bizi parçalayacak!”

Adam gayet sakin bir şekilde:

“Sen şu feneri tut. Benim peşimden gel,” demiş.

Köpeğin yanına kadar sokulmuş, eğilip kulağına bir şeyler fısıldamış. Köpek bir anda sakinleşmiş, kuyruğunu sallaya sallaya gidip köşesine yatmış.

İki hırsız kuzuyu kaptıkları gibi dere tepe demeden kaçmışlar. Nefes nefese kalınca korkudan ödü kopan hırsız dayanamayıp sormuş:

“Yahu, sen köpeğe ne söyledin de bir anda sakinleşti?”

“Meslek sırrı,” demiş diğeri.

“Ne meslek sırrı? Hırsızlık ne zamandan beri meslek oldu? Az kalsın arkamızdan kurşun yağdıracaklardı! Söylesene, ne dedin köpeğe?”

Adam gülümseyerek:

“Çok basit. ‘Kemiklerini sana getireceğim.’ dedim, yelkenleri suya indiriverdi.”

Arkadaşı şaşkınlıkla:

“İyi de seni tanıyor muydu bu köpek?”

“Tanımaz mı?”

“Nasıl yani?”

“Küçükken ben beslemiştim...”