Sermayeyi Şiire Yükledik Yükleyeli

meçhul renklerin müşkülü vardı içimde

derlediğim çekincelerimde şaibeli boşluklar misali

tek çekimlik filmlerde saklıydı belki de

hoşnutsuzluğum kapsamlı

acılarım dar kapsama alanından firar eden

sistematik hüzünler geçidi

sözcüklerse isyankar alabildiğine

hele ki şiirler yazmadığım gecelerde

içime çektiğim keder ne ki

kaderin cilvesinde oynaşan gölgelerden derlemediğim hayatı

ne düşkün özne ne de düşünmemeye yeminli

ganimeti içimde saklı gizemin

ruhumdaki salkım söğütlerin bir içimlik nefesi

ah, demeden

vah demeden

tekerrür etmediği kadar su almış gemilerim

sistematik radarında onca bilinmezin

gönlümde eriyen dere yatakları

susuz ve öfkeli kırık ruhun dalları

asılı kâh kepenginde elemenin

dizili biblolar gibi egemenliğinde hiddetin

öfkem kâh kabarık defter

kâh sönük fener alayı

misilleme yapan ışıkların top yekun feryadı

duyansa benim tek

teklese de kalbim temennilerim uçuşan polenler gibi

rengine hasret mutluluğun

çalgısı çengisi dünde saklı muradı

iplemedi gitti insan denen detayın

ümmetine saygım sönmedi yine de

alaşağı edildiğim şu zemheride

eksilen sadece ben miyim, diye

sorsam neye yarar ki?

beni benden başka çeken bir illetin değil

insanın ve sevginin düşmüşken peşine

pimini çektim işte gecenin

şiir yazmadığım bir güne denk düştüm düşeli

hem şiir dediğin ne ki?

yenir mi? İçilir mi?

sermayeyi şiire yükledik yükleyeli

gel gör ki

semeresi ve getirisi

ganimetin de mutluluğun da ta kendisi

şiir yazanlara mı okuyanlara mı sormalı beni?

şiire denk düştüm düşeli

gizin izinde bir redif.

ulak ve uyak muadili kasabadaki bıçkın şerif

kanun da sevgi de ihanet de hatta öfke de

şiirin ta kendisi

minnet etmediği kadar şairin dinmez ve sönmez nefesi