Sustu Neşenin Sesi

Hayat kış masalı gibi avutulmuş

Bak nasıl da eriyip tükendi zaman

Dolu sandıklarımız meğer boşumuş

Nasıl da hiçe doğru götürür devran,

Avucumuzdan akan hayatın suyu

İçtikçe susadığımız kanılmayan

Zamanın sarnıcından sızlayan duyu

Aktı boş yere kabımıza dolmayan.

Girdik kaderimizle amansız harbe

Vazgeçmek varya beklemekten daha zor

Öylesine çoktur aldığımız darbe

Hangini saysak tesellisi olmayan.

Çürüdü göğsümüzde ki koca çınar,

Bize kalan bir yokluktur sayılmayan

Kurudu bağrımızda çağlayan pınar

Düşüyoruz dibe sonu bulunmayan.

Döküldü avucumuzdan kum tanesi

Girdik bir tünele çıkış görünmeyen

Sustu kulağımızda neşenin sesi

Mühürlendi kaderimiz, açılmayan.

.

Mustafa yaman

17 eylül 2026