İnsanların Artık Hatıra Değil Ekran Görüntüsü Biriktirmesi

Eskiden hatıra biriktirmek diye bir şey varmış.

Ben o zamanları görmedim ama büyüklerden duyduğumuz, eski fotoğraflarda gördüğümüz kadarıyla insanlar bazı şeyleri saklamayı gerçekten bilirmiş. Bir fotoğraf çekilirmiş, arkasına tarih atılırmış.

Mektuplar yazılırmış. Öyle iki satır değil, insanın oturup gerçekten söyleyeceklerini düşündüğü mektuplar...

Sonra o mektuplar çekmecelerde, kutularda saklanırmış.

Bir sinema bileti, bir tren bileti, bir doğum günü kartı... Hatta kitabın arasına konmuş kurumuş bir çiçek bile yıllarca dururmuş.

Şimdi düşününce insanın hoşuna gidiyor.

Çünkü o zamanlar bir şeyin değerli olması için pahalı olması gerekmiyormuş.

Bir kâğıt parçası, doğru kişiden geldiyse dünyanın en kıymetli şeyi olabiliyormuş.

Bir fotoğrafın değeri de fotoğraf makinesinin kalitesiyle ölçülmüyormuş.

Çünkü mesele görüntü değilmiş.

 Hatırlamakmış.

Şimdi ise her şey elimizin altında.

Bir fotoğraf çekmek için makine aramıyoruz, cebimizden telefonu çıkarıyoruz.

Birine mektup yazmak için günlerce cevap beklemiyoruz, birkaç saniyede mesaj gönderiyoruz.

Bir anı kaybetmekten korkarsak fotoğrafını çekiyoruz, yetmezse bir de ekran görüntüsünü alıyoruz.

Hatta bazen birinin bize söylediği güzel bir sözü bile telefonun hafızasına emanet ediyoruz.

Ama yine de eski bir çekmeceden çıkan fotoğrafın, yıllanmış bir mektubun ya da kitabın arasından düşen kurumuş bir çiçeğin başka bir tarafı vardır elbet. 

Belki de çünkü onlar sadece bir şeyi göstermiyor.

Bir zamanın kendisini taşıyor.

Ama galiba eskiden insanlar her şeye sahip değildi, sahip oldukları birkaç şeyi daha iyi saklıyorlarmış.

Biz binlerce fotoğraf biriktiriyoruz.

Onlar birkaç fotoğrafı yıllarca saklıyormuş.

Biz bir anı kaybetmemek için kaydediyoruz.

Onlar bir anıyı unutmamak için saklıyormuş.

Ve belki de aradaki fark tam olarak bu.

Çünkü hatıra dediğin şey, ne kadar çok biriktirdiğinle değil, yıllar sonra eline geçtiğinde seni hâlâ bir yerlere götürebilmesiyle ilgili.

Belki bu yüzden eski bir fotoğrafın arkasındaki tarih, bugün çekilmiş binlerce fotoğraftan daha fazla şey anlatıyor.

Çünkü bazı şeyler eskidikçe değersizleşmiyor.

Tam tersine...

Bazı hatıraların yaşı arttıkça, insanın içindeki yeri büyüyor.