Albatros Gibi Seviyorum Seni



    ALBATROS GİBİ SEVİYORUM SENİ

Gözden ırak, bulanıklığın şarkısını çalan

Ahitnamesi gök kubbeye asılı kalmış

Katı yürekli, aheste kor taneleri gibi

Sözünden dönen inanç fakirliği seninkisi

Mürekkep akıtıp değirmenler kurduğumdan beri

Sevdanı öğütüp çuvallara doldurmaktan

Teninin yabancısı parmaklarım nasır doldu

Düğümleyip çözmekten kalbim empridi

Tüccarlığın yılları devirdikçe mülkün artıyor

İnancım senin pazarlarında yok satıyor

Günler zaten geçmiyor da inadına

Her ayı karşılayan kalemim parlayıp sönüyor

Kanatlarımı her gün çivit mavisine boyuyorum

Bilmediğim şehirlerin üzerinden uçarken

Sarılan bir çift gördüğümde huzurlu ve uçarı

Atılmış köprülerimize yeniden urganlar bağlıyorum

Biliyor musun albatros gibi seviyorum seni

Saç uçlarımdaki kırıklarda bile ismin yazılı

El sürülmemiş yaşanmamışlıklar şartsız bizim

Engel dediğin şey sadece senin benden uzaklığın

Dalgalar her baktığımda yüzünü hatırlatıyor

Ekim rüzgârlarında canıma kast eden sesin

Avuçlarımda parmak boğumlarının sıcaklığı

Gerdanımda dönüşünü bekleyen deniz fenerleri

Cihan tüm muhteşemliğiyle kusursuzca dönüyor

Kendi merkezine çekilen her şey sadece afaki

Sevdanın tavafında bir tek senin yüreğin eksik

Bağdat güneşim, albatros gibi seviyorum seni

                  TülayMaviYıldırım