Sükun Çığlıkları

Karanlık bir savaş içreyim.

Karanlık benden hep bir fazla

Ve ben beni etraflıca saran karanlığın ortasında

Dolunay gibi parlamaktayım.

Ve yorgunum.

Meteorlar düşmekte gönlümden

Gözümün feri ıslatıyor defterleri

Bu loş ve sedasız gönlümü

Hırpalıyor, sükun çığlıkları

Sessizliğin baskın gürültüsü

Gündoğumunda karanlığın son öyküsü

Ve üşümek bu denli yoğun gezmemişti gövdemde

Sinsi ve ağır bir battaniye

Kimsesizliğimi örtmeye soyunmuş gibi

Bu gece parıldamakta,

Tüm koyuluğuyla, gönül kuytusunda,

Bu satırlar başımı ağırtıyor.

Rüyaya ışık tutuyorum, ömür uykusunda.

Tufan Aslan