Şairin Külliyesi

Minyatür bir kalbim var benim

Edebildiğim kadar kendime telkin

Ve içinden taşan dünyalar duygular seli

Kalbin nakşında saklı belki de sözcüklerin tini

Rengim beyaz azıcık pembe

İlahi Aşkın sırdaşlığında ruhum duygulara dualara gebe

Var olmanın kat sayısı

Köklediğim hüzün ve yoldaşı

Nice rengin uzamında saklıdır yüreğim sırdaşı

Bir renk bir duygu

Aşk ve duyulası hicabı

Seferi tanıklığında kuşların

Varlığım evrenden tek ricası

Gel gör ki dile gelmez

Beti benzi atmış duygular kadar serkeş

Ön sözü yokmuşçasına ömrün

Türeyen tüneyen sevginin savurduğum külü

Gidip gelmelerin radarı aslında en sevdiğim türkü

Yoktan var edene müteşekkir

Sessizce serildiğim duygular adeta esen rüzgâr

Çat kapı gelen bir isyan

Çetrefilli bir hezeyan

Alabildiğine uzak olduğum kadar

Sevip de öpüp başıma koyduğum tek lokma ekmek dahi yeter

Arz edilesi nice yalan ve isyan insanlar

Nasıl da yaşıyor keyfe keder

Sadece huzur

Sadece sevgi

Bir ipin ucundan tuttuğumdan beri

O İlahi Sır

İman gücünden doğan umut gibi vakur

Eften püften sevmediğim kadar

Takriben bir ömür

İstifli duygulardan arda kalan adeta bir külliye

Neler neler saklı değil ki içinde

Azığım

Aşım ve tek yoldaşım

Bilinen nasıl ki görünene mazhar

Benden ötesi zarar ziyan

Yıkık gönül kubbemde ne çok hasar

Ömrü heba ettiğimden de öte

Öteberisi hayatın

Haiz olduğum bir kuru can

Geride kalan bir an bir anı

Acıyla yoğrulan hayatı

Yazsan nereye kadar?

Bir şiir bir roman bir nesir

Şairin külliyesi saklı derinde

Yaşadığı yaşattığı duyguların getirisi

Şiirlerdir ruhuna biçilen kaftan

Bir sevgi ki duyulası, akla zarar