Elde Değil ki

Sayfalarca mektup bırakmış bana,

Okumamak elde değil ki.

Beni anlatmış geceye, rüzgâra,

Üzülmemek elde değil ki.

Hırsla, öfkeyle her gece uyumuş,

Benim gidişimle kahırla dolmuş.

Meğer sevdası içinden taşmış,

Yanmamak elde değil ki.

Satır satır sitem dökmüş kâğıda,

Her harfinde gizli bir ah varmış.

Meğer o, kendi içinde haklıymış,

Utanmamak elde değil ki.

Yıllar sonra pişmanlıklar sarmış,

Anlamış ama iş işten geçmiş.

Gönül kalemi çoktan kırılmış,

Kahrolmamak elde değil ki.

Mektup bitmiş ama sızısı kalmış,

Gecemi, uykumu elimden almış.

İçimde bir şeyler yarım kalmış,

Dayanabilmek elde değil ki.

SİLEZYA