Dönersin Gönül

Aşığın mekanı sevgi köşkünde,

Yıkılan haneye dönersin gönül.

Şu fani alemin dönen çarkında,

Kırık pervaneye dönersin gönül.

Felek tarafından silleler yerken,

Dayanamaz yürek acısı varken,

Severek ayakta kalırım derken,

Ruhta viraneye dönersin gönül.

Yalancı sevdanın yolunda yiten,

Bülbül'e dönersin hazanda öten,

Sönse dumanları üstünde tüten,

Yanık bir sineye dönersin gönül.

Sevgi ekip kahır hasadı biçen,

Boş yere geçeni ayırıp seçen,

Mazisi olmadan günleri geçen,

Vefasız seneye dönersin gönül.

Açılmadan solan narin güllere,

Dokunan sazdaki dertli tellere,

Sevgiyi bilmeyen hoyrat ellere,

Yakılan kınaya dönersin gönül.

Serçe iken kartal sanıp kasılan,

Bayrak gibi yüksek yere asılan,

Duyguyla ayağı yerden kesilen,

Gökteki sunaya dönersin gönül.

Yorgunsa yüreğin kırıksa kolun,

Aşk ile açmadan solarsa gülün,

Hüzünle kururken damağın dilin,

Kederli çeneye dönersin gönül.

Sevgi bahçesinin bağını söken,

Duygu tarlasına nefretler eken,

Düşmanı yerine dostları sokan,

Zehirli keneye dönersin gönül.

A. Kadir YALDIZKAYA