Geç

Çocukken sobada yanan elimi gördüm rüyamda, 

Hakkını helal etmiş öyle söyledi. 

Ama dedi

Bir daha dokunma onca sıcağa, 

Düşün korken bile

Korkan bi yüreği koyma ortaya... 

Olur dedim biliyor musun

En korktuğum yeri

Kendi sanıyor aslında

ne komik... 

Şaşmamak lazım

Senden hiç bahsetmedim ki ona

-hoş kim biliyor ki zaten seni

Ben bile konuşamıyorken kendimle bağıra çağıra-

Neyse

Güldüm

Konuşmadım üstüne

Dilimi kor yapan Sen'din

Anladı... 

"Geç"

Diyebildim sadece

Cılız ve titrek bi sesle

Vakit geç

Yahut

Bu bahsi geç, 

Geç işte.... 

Geçmedi

Ben geç/tim

Suskum erkendi.... 

Yine de konuşmadım kimseyle senden, 

Sen kandırırken kendini

başka dillerde, 

Sararmış ceketleri

Cesetlerlere benzeyen rüyalarda gezerken dünyadan bihaber

Ben yine senli düşlerin gebesiydim... 

Ne çok sancıdı biliyor musun , 

Doğacak dediğim gün

Yine sancığıyla kaldı... 

Geç dedim kendime

Geç

Geçmedin... 

Git diyememedim sana hiç

Sen de zaten hiç gelmedin

Bil istedim.... 

İkibinyirmialtı'nın Ekim'i

Ankara....