Yüklem Ağır Yaralı

Aklımyitik sokaklarında dolaşıyorum kentin

Gitmenin başkentini bulmak için gözlerinde,

Kimsenin geçmediği suskalabalık caddelerde

Gecenin içtiği kan çanağı tuzlu seslenik

Kaldırımlara dökülmüş kalabalıklar kadar işsizim

Yalnızlığın çaylak yüzü, ah bu suskunbazlığım,

Kuşlarken akşamı pencere pervazında,

Suyu unutmuş denizlerin şaşkınlığıyım

Martılar denizsizliği yudumlarken çatı aralarında

Gökyüzü yere inmiş, basmaya kıyamıyorum,

İçimde tıknefes bir kuş, adı konmamış sızıntı

Köşebaşında gölgelerle zar atarken kaderine

Düşeş gelse ne yazar, masada hayat dururken

Çekimi yok, zamanı yok, öznesi hep kaçak

Bir "seni seviyorum" cambazı düşüyor yere,

Zamirler paramparça, yüklem ağır yaralı