Yerkürenin Sessiz Şahitleri

Geçtiğimiz günlerde gökyüzünün o muazzam ve hareketli sayfalarını aralamış, havanın ve bulutların arkasındaki gizli eli aramıştık. Bugün ise dünya yolculuğumuza kaldığımız yerden devam ediyor ve bakışlarımızı bastığımız toprağa, uçsuz bucaksız denizlere, başı dumanlı dağlara ve baharı müjdeleyen bitkilere çeviriyoruz. Çünkü kainat kitabının her bir sayfası, satır satır aynı benzersiz mührü taşıyor.

İlk olarak adımlarımızı denizlerin ve nehirlerin kıyısına atalım. Harika bir dengeyle, taşmadan ve dünyayı yutmadan duran o devasa su kütleleri sizce kimin emriyle itaat ediyor? İçinde barındırdığı milyonlarca çeşit canlıyı hiç karıştırmadan, rızıklarını eksiksiz vererek yaşatan o denizler, kendi kendine bu nizamı koruyabilir mi? Üstelik o tatlı nehirler, dağların kalbinden çıkıp kupkuru topraklara hayat taşırken adeta birer şefkat çeşmesi gibi akıyor. Cansız ve basit bir suyun, bu kadar şefkatli ve cömert bir berekete dönüşmesi, arkasındaki sonsuz güç sahibi bir Rezzâk’ı (Rızık Veren) ilan etmez de neyi eder?

Başımızı azıcık yukarı kaldırdığımızda ise bizi dağlar karşılıyor. Kur'an-ı Kerim'in ifadesiyle yeryüzünün birer kazığı olan o azametli dağlar, yerin altındaki sarsıntıları dindiren birer emniyet subabı gibi çalışıyor. Sadece durmuyorlar; bağırlarında biriktirdikleri şifalı suları, madenleri ve havayı temizleyen ormanları insanlığın hizmetine sunuyorlar. O devasa taş ve toprak kütleleri, bizi tanımadan bize böylesine hazinedarlık yapıyorsa, demek ki onları buraya diken ve içlerini nimetle dolduran Cevvâd (Çok Cömert) bir Yaratıcı var.

Ve nihayet topraktan başını kaldıran o zarif çiçeklere, yapraklara, ağaçlara bakalım. Kupkuru, sert ve hayatsız bir çamurdan, göz kamaştıran renklerle süslenmiş kokulu güllerin, tadına doyum olmayan meyvelerin çıkması aklın sınırlarını zorlamıyor mu? Bir çekirdek düşünün; odun gibi sert ve şuursuz. Ama o çekirdek, toprak altında bir ferman alıyor ve yukarı doğru filizlenip tonlarca meyve veren bir ağaca dönüşüyor. Her bir yaprak adeta birer dil olmuş, her bir çiçek birer kaside gibi Sâni-i Zülcelâl’in (Sonsuz Haşmet ve Sanat Sahibi) varlığını ve birliğini haykırıyor.

Denizlerin dalgası, dağların heybeti, yaprakların zikri bize tek bir hakikati fısıldıyor: Bu dünya başıboş bir tarla değil; her köşesi ilimle tasarlanmış, hikmetle donatılmış muazzam bir saraydır.

Ahmet Ali Canbaz 

(Kul Ahmed-i) 09/11/2026

Dipnot: Risale-i Nur külliyatından istifade edilmiştir.