Çilek Karası Masal

Zamanın durduğu o buğulu karede,

İplik iplik örülmüş hüzünlü bir tenimiz var.

Kelimelerin sukut ettiği bu ıssız derede,

Gözlerimizin içinde saklı ebedi bir bahar.  

​Sen bana uzatıyorsun o kırmızı çileği,

Sevda dediğin nedir ki; bir tutam emek, bir duruş.

Sözlerin tükendiği yerde başlar asıl gerçekçi sevgi,

Parmaklarımız cansız dahi olsa, kalpteki bu coşku sarhoş.  

​Bir damla rüzgar, bir kare stop-motion hayat,

Örtümüz ekose, etrafımız sessiz bir doğa...

Seninle yarım kalan ne varsa tamam olur inatla,

Bizim masalımız böyle güzel, böyle buruk