Mehmet 14 Halam 2

sırf zenginler deye onnara varacak

            herkeşin getirdiği nekdibi alcak

            bana gel deyene gaçacak değil ya

hemi zengin olsalar n'olcak

gız'ca(ğı)z oğün gakıp gedemedi emme

ertesi ğünde ğelemedi

zavallı

kendileri deği ki,

            işleri zengin valla

görmeyon mu,

            çoluk-çocukları

            daha zabahın zeherinde

kimi sürünün peşinde

kimi çiftin gıçındalar

garıları demişsin,

            eğile-eğile ahır-hayat,

            süpürcez, süt sağ(a)ca(ğı)z deye

gasgambır galmışlar,

uyku yok, dünek yok

el içine çıkıvıcaklayın

üst-başları[1] yok

get neneyen ellere ğalsın

zati o halıdan keyri de

            ebem evden halıyı galdırdı

bi ta(ha) da eve hazı zili basdırmadı

tabi dedemgilin halları-vakıtları eyi..

gıyametden beri halı dokuyannarı görmüş

kiminin çatısı[2] bozulmuş,

            kiminin elleri çötümüş[3]

kimi gambır, kimi yampiri,

kimi dünyasından bezmiş,

kiminin kendi-kendine

            olmuş-getmiş çocukları

halam hayat süpürmeye file gaksa,

            ebem süpü(r)tdürmezdi ki ne

onu (y)okarı savar, somura da o değilden

aşşadan ünnerdi anama

"-gelin beri baaak,

…

sen bu hayadı heş görmemin gız-gızım"

yazık anamın

"-edemen"

 "-ıccık da gızın etsin" deycek halı mı var idi

elindeki işi gaydı

ebişir emer gardaşımı

ya da bize "bakalag olun" deye goyvuru

hemen aşşa seğidirdi

halam düğünnerde-bayramlarda filen

            keyinsin de bi çıksın soka(ğı)n gatına

her yerden fark edilidi valla,

o boy-pos, o endam

herkeşin yüzünün döndüğü yerin tam hak ortasında

halam!

yanında artisler halt etmiş

bana aldırmazlardı, hıyarlar

benisem herkeşe dik dik bakar

yeycek gibi bakannara teker teker söğerdim

o yüzden keleklerini doğrar

armıtlarını silkelerdim

.mına ğodumun döyüslerinin

adımı -nakıs-'a çıkartdılar

şeyimden aşşa gasımpaşa