Anılar

ANILAR

Daha on dört yaşımda sevmeye başladığım

Gözlerinde çoğalıp aşkla dolmuştu gönlüm

İsmini var ederek her gece düşlediğim

Aşkın kafiyesini yeni bulmuştu gönlüm

Sevmeyi öğrenmiştim baktıkça gözlerinde

Uzun bir yolculuğun kalacak izlerinde

Susuz çöllere düşüp yanarken közlerinde

Her gece düşlerimde seni çalmıştı gönlüm

Küçücük bir şehirde bizi konuşan diller

Sevdamızın şavkında kokar olmuştu güller

En güzel nağmelerle eşlik edip bülbüller

O şehla bakışları senden almıştı gönlüm

Yıllar umudumuza esintiler saçmıştı

Sevmeye doyamadan hayat böyle geçmişti

Zamana hicran düşmüş ayrılığı seçmişti

Kaderin cilvesiyle birden solmuştu gönlüm

Murada eremeden o şehirden giderken

Hiç yaşanmamış gibi ne çabuk bitti erken

Kaç kem gözün içine beni mahkûm ederken

Fırtınalar içinde bezmiş yılmıştı gönlüm

Anladım ki aşk yalan biten mevsimler kayıp

Bütün geçen yılları hiç yaşanmamış sayıp

Vefayı dost edinip, anıları kutsayıp

Sevabı günahıyla yalnız kalmıştı gönlüm.

Muzaffer TEKBIYIK