Gülüşüm İsyankâr Şimdi

Pervasız bir acemiydim hayat yolunda

Çağlayan gibi dökülmek isterken

Durgun bir su gibi aktım yaşamaklarda

Oysa köprüler kurmak istemiştim tüm ayrılıklara

Veda gecelerinde kırık kadehler de döküldüm

Yıldızlarda aradım gidenleri

Sararmış resimleri süsledi gençliğim

Yaraya tütün bastım her ihanet zamanlarında

Hasretin dikenli telleriyle çevrildi bahçem

Şiirlere yazıp masum sevdaları

Belaya sürgün yedim

Gülüşüm isyankâr şimdi

Yürüyüşüm cezalı

Yalpa vuruyorum dik yokuşlara

Yüreğimde kanamalı bir sonbahar yarası

Gözlerim dayanamıyor bu maziye

Hala da açılıyor sabaha

Ağlamak istemiyorum

Çünkü biliyorum

Kirpiklerimden dökülen her damla

Hançer olup saplanacak ellerime