Çağlarım Her Dem Vuslat Kırıntılarıma Ronay

----

Durağan vuslatların yamacında pusulasız ahraz yüreğimi astım
Çocukluğumun masallarından seslenen Dedem Korkutlarımın pusat elleri
Şimdi sensiz makamı yok hiç bir şarkının
Gülümse, yitip giden yıllarıma sarkan gençliğime Ronay
Dudaklarımın kıyısında solgun kahkaha sabrı
İliklerime kadar sevda yorgunluğu
Zühre yıldızını kustur geceme
Bir düş sultasına gizle beni Ronay
Has bahçem küskün çiçeklerine
Samanyollarına hasret karanlıklarım
Ellerinin hoyratlığına alıştır bu mahpus yüreğimi ,az buçuk gülümse

Ç/ağlarım her dem vuslat kırıntılarıma
Kayıplara bulanmış ezgilerimi sök gönül t/elimden
Sıralı bir manşet at benden yana hasretine
Dip notuna kerdani bir inat ekle Ronay

Avuçlarımda titrer mahur diretilerimden akan ağlak hallerim
Hayal ötesi düşlerimden fısıldar günah taşkınlıklarımı
Elbet bir gün

Evet Ronay elbet bir gün
Kavuşma hevesime vurulmaz ölümgen damgası

Kaç fetret bu bendeki Ronay
Kaç yetim susku kenara çekildiğim
Kibrit alevinde yandıklarım

'' Suhulet bir acıya banarken hasretin. Çorak topraklarıma ağla, ağla ki zamanıma bereket sunsun gözlerinin nemi Ronay...Hasret yıldızım, gün batımımın anlam kargaşası. Gün doğumumun ömür başlangıcı, sen varsan hayat, yoksan her şey ölgün Ronay.Sen varsan yaz –bahar yoksan zemheri-ayaz... Ellerinin mayasında anlamımın yaşam haritasi ....''




Nurettin Önder