Bu Şehir de Sen Kokuyor

Sokak aralarında,
yokluğunu resmeden gölgeler bıraktım.
Boyu sen kadar dedim
Gözleri kömür karası
Varlığı cennet dedim...
benzemedi sana!
 parasını ödemeden koşarak gittim...
Sahilde bir banka oturup
Selam yolladım martılarla, kımıldamadılar yerlerinden
Attığım simit parçalarını bir bir topladım denizden,
Bağırdılar arkamdan "O'ndan sana hayır yok"
Yerden aldığım taşı hızla fırlattım kafalarına
(gülüşleri kulaklarımı çınlattı.)
Yokluğunu da alıp vurdum kendimi yollara
Camiilerde kavuşalım diye dualar ettim..
Bana çarpıp geçenlere sen misin diye hesap sordum
Trafik darma duman, her arabanın önüne atladım
birinden birinde çıkıp da bana çarpmadın ya,
Gittiğim her şehir gibi bu şehre de kokunu bulaştırdın ya,
Yokluğunu varlığıma emanet ettin ya sen!
bundan sonra toprak olsam gam yemem!
çünkü aşk sen,
Toprak sen olsanda toprak olmasan da
Ben sana kavuşsam da aşığım, kavuşmasamda
Tek sorun sen o gözle bakmıyorsun ki bana...

          16.11.10 (İstanbul-Üsküdar)