Neylesin

Çiçekler kâğıttan ballar zehirli

Hazıra alışmış arı neylesin

Çürüdü sonunda köylü şehirli

Hasta düşen söylen varı neylesin

Kimler soktu acep göçü akıla

Gidenlerin sonu nedir bakıla

Tarla yatar eken yoktur ekile

Saçılmadık kuru darı neylesin

Köyler bomboş çakal doldu küllükler

Horozlara mezar oldu öllükler

Hoşa gider oldu ele kulluklar

Töre öldü nesil arı neylesin

Ahval nere gitmez dünya tekerli

Kahroluyor gören her bir vakarlı

Altın tasta gelir ağu şekerli

Ahmak olan aklı seri neylesin

Halep orda ise arşın burda ya

Sözü eskidi iş kaldı zorbaya

Terazi meyletmiş hile hurdaya

Tuz kokmuş bir kere deri neylesin

Düzenbazın yolu çıkmaz yokuşa

Dümeni bırakır dönen akışa

Aldırmaz ki yaza bahara kışa

Yağmuru neylesin karı neylesin

Niyet neydi sözüm vardı nereye

Kelimeler indi susuz dereye

Kalem parmak bastı yine yaraya

Gönül ayazlamış teri neylesin

15.12.2010 Çarşamba

23:00  Çorum