Son Kül Yara Düşer

Yârimin kokusu misk u amberdir

Bülbülü duymayan nazlı dilberdir

Bu aşkın vuslatı belki makberdir.

Ondan ayrı kalan kul dara düşer

Gönül uslanmadı yara almaktan

Bıkmadı kendine kara çalmaktan

Ümidi kalmadı çare bulmaktan

Gözümde vicdansız mil zara düşer

Senin kalbin sevgi dolup taşsa da

Yanında baykuşlar zevkten coşsa da

Mecnunların ruhu sana koşsa da

Beni aşka tutan dal hara düşer

Aşk dediğin tatlı bir bela imiş

Yalnız yar cefası bu kula imiş

Mesut'un felahı son sela imiş

Tenimden kalan son kül yara düşer