Toprak Kokusu

TOPRAK KOKUSU

                                Nihat ÖNER

Ilık meltemler eser

Canhıraş bir nalinle tüm kelimeler

Diziliverir duvarına yüreğimin

Hizaya gelerek

Can verir ruhuma kelimeler

Yıllardır sustu hislerim

Dilimde, puslu camlar misali hayat

Matlaşan havaya  inat

Ben eskiyen masallardaki

Kaybolmayan deniz mavisi…

Ben yüreğimi alarak

Kaf dağına tırmanan dağcı

Hayat yağan yağmurdaki hız

Kimi zaman çamurda zik zak

Kimi zaman karla sarmaş dolaş

Sellerin altında kalan benim

Suların kapatamadığı sivri uçlu kayalıklar

Karanlığın örtemediği parıltı

Gürültünün silemediği sessizliğim

Ben her şeye veda ederek

Yeni bir yolculuğa soyundum

Kelimeler gösterecek bana

Aşacağım yolların kılavuzu olarak

Hayatın rengini

Günün yüzünü ve

Bendeki kaybolmaya yüz tutmuş beni

Kendimi arıyorum çöllerin kumlarında

Vahalarda yol alarak

Denizin derinliklerinde

Göğün erişilmezliklerinde

Rüzgarın kucağında sallanan yaprak

Ağacın dalında ötmeyi unutmuş kuş

Ben ağlamayı da gülmeyi de beceremedim

Sızılı baykuşun şarkısı kadar

Toprak kadar…

Alnımı yere kapayarak

Göğe yükseldim

Toprakta on parmak ucu izi

Toprak kokusu ve esas ben…