Tuşları Kilitlendi Yüreğin

Saçlarımı aralayıp beynime ulaştı intihar

Kafatasımda yam yam düşünceler

Henüz planlarını tam kurmamıştı cellât

Gözlerime yansıyan tırpanıydı çelikten

"Seni harcarım" diyordu güç ve adalet

Beni saran saplantılardaydı vahşet

Ömrü kısa gül dalından havalandı kuşlar

Ardından ne denebilirdi ki,

İki damla gözyaşından başka?

Tuşları kilitlendi yüreğin

Basamıyor hiçbir harfe ellerim

Kesinleştiren bir imza gibi ümitsizliğim

Küçük sırlara bürünüyor gölgeler

Şimdi hiçbir yol geleceğe gitmiyor

Usul usul kendini azaltıyor sevenlerim

Saç örgülerinin arasına gizleniyor cevaplarım

Kendi karanlığının geçitlerinde kaybolmuş izler

Baharlar hep kısa,

Sonbaharlar kışa bağlanıyor her daim

Gülüşler grileşiyor yüzümde

Kaldırılmış pankartlarda hep isyan yazıları

Özgürlüğü anlatmak sözcüklere yetmiyor

Çerçeveletip assan da yüreğindekileri

Ölü yiyen ak babalar görmek istemiyor

Suya yansıyan gövdemdir

Derin ruhlar göstermez kendini

İnce bir sis bulutu bir dağ ve oradayım hala

Şimdi yüreğin üstüne yağıyor kar

Tarih tekerrürünü yaşıyor yine

Fotoğraflarını yırtıyorum anıların

Karşılıklı sessizlik oluyor zaman

Bir rüya görüyorum, terk edilmişim

Meydan saatinin altında bırakılmışım

Çıkıp gidiyorlar kalanlar benden

O kadar az kalmışım ki

Silmişler adımı yoklama defterinden