Bıkka'nın Halil 1 Urba

harman önü düvenciler gelirdi,
eksik çakmak taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci havut otunu[1]
uzun çuvaldızlarla
sıkı sıkı dikerdi,
 
boyacılar her kazana ayrı renk koyup
renk renk boyarlardı
yünleri-yün ipleri
gelin tacı olacak tavuk tüylerini
kazanda kaynatıldıktan sonra
                        çelenlere sererlerdi
çalılıklar, çelenler, taşlar yerler
            mavi, kırmızı yeşil
                        renk, renkti
 
"-Sücülü'lü Bıkkanın Halil
artık hacı,
ha! Hecaza[2] getmiş garısıynan
hac'ıda arkadaş olmuşlar
Yalavaşlı bi basmacıynan[3]
Devrisi yıl bizim kökboyacı Hacıağa
            oğlan everecekmiş,
hacı arkadaşını zeyaret etmiş
dünürüynen, geliniynen oğluynan
 
Yalavaşlı bunnarı görmeden daha
"-vayyy aleyküm!! es-selam
ehlen ve sehlen
koşun çocuklar çay söyleyin hacı amcanıza
            dünüürbubanıza
davşan ganı ossuuun"
 
Halil Ağa
"hacı şu kaça" dese
hacı"-yau sana ne oluyo
kes oğlum ondan beş metiro"
Halil Ağa okuluk deycek olsa
"-oğlum ayır ordan ikkiyüs parça"
 

[1] havut otu: hasır, hasır otu
[2] Hicaz: Müslümanların Hac bölgesi
[3] basma: pamuklu bez, basmacı:manifaturacı