Keşkeler Dillenince

Adam;

ne zaman tuzuma karışsa tuzun

her dokunuşun

bedenimde  zikir  töreni

her dalgada fırtınanı kumsalımda dindiriyorsun
köpüklerin sırnaşıyor bağrıma
ağır aksak adımlarımda

sessizliğe gömüyorum kendimi
sussam benimle gök ağlayacak
konuşsam öleceğim kahrımdan

biliyor musun;
önce sözlerin dokundu bağrıma ok gibi
sonra gidişin derinden vurdu

umuda tutunan kelebekler öldü ardından…

erkeklik gururdur diye
susuşlarım vardı
vardı da
neye yaradı

kanımda kaynayan özleminden kapılırdım hayata
hayat benim için sen
sen benden ibarettin
işte böyle hayatı ederken kendime şikayet

kabuk bağlayan yaralarım kanıyor şimdi

ve

ne zaman hasretime karışsa hasretin
ben başka bir ben
ben başka bir sen
ben..
ah ben
ben nerde hata yaptım…

açım sevgiye
cilalanmış bedenime sürülü günahlar
kayar gider temizlenir senin sesinde

şifa niyetine

 
biliyor musun
her rüzgar serinliğinde avutur kendini
tıpkı benim hayalinde avuttuğum gibi kendimi

ah be sevgili
zaman kamçılıyor istemlerimi
sana susarken ruhuma batan düşünceleri
kadınlık onurudur diye
kaçışlarım vardı ya
neye yaradı

maviyi kararttım gözlerinde
sanrılı gecelerimde bir mola anıydın sen
sol göğsün nerede yastık niyetine

ah sen…
içimde her gün daha da büyüyen
vaz geçsem senden
kalır mı ki böyle mavi bir ben
artık dön

dön hata yaptığın yerlerden

 adem efiloğlu