Bir Can Tutuyorum Avuçlarımda

Ey! Zaman attığın tokat çok acımasızdı

Bana yazdığın tarihiyse hiç hak etmedim

Yağmuru yüklenmekten büyüdü gözlerim

Hayat savaşından dönen karnesi en kırık,

Öğrencin benim

Güneşin aya olan yansıması,

Aydınlatabilir mi bu karanlığı

Yırtsam bu kitabın sayfasını?

Yok, edebilir miyim çizgi roman varlığımı?

El değmemiş aykırılığımdan

Çıkarabilir miyim bir roman kahramanı

Bir can tutuyorum avuçlarımda

Okşasam büyüyecek, yumruk yapsam ölecek

Bir can ki benden bir parça

Tükürsem yüreğim, çıkarsam gözüm

Dokunup dağıtıyorum bana ait ne varsa

Ayrılık, iki mısra arası

Cümlelerden sonra kavuşulmayacak

İçinde yaşattığın ruh, varlığını taşıyamıyor artık

Bilir misin vazgeçmenin karasını

Öylesine siyahtır ki

Hangi rengi katsan, bir ton açamazsın

Şimdi zamanın şapkasını takacaksın başına

Yılların nabzına şerbet vereceksin

Yabancı gövdelerde dans ederken gözlerin

Sen sevdiğinin kollarında ölmek isteyeceksin

Akşamın getirdiği bulutlar düşecek saçlarına

Öğrendiğini sandıklarınla hayatı tarayacaksın