Yalancı Heredot

gerçeği bilmek gibi derdin olmadı senin,
suçlamak şehvetliydi.
yüzümden peçeyi kaldırmak istemediğinden
gözlerimde yaşlara yabancılığın...

ellerim ellerinde buz tutarken hışmının zevkini çıkardın
saldırdın savunduğum tüm kalelere,
içinde müthiş güven...
kabahatim savunmak elde son kalanları
ve suçum, adımın barbarlığı...

yalancım benim,
yalancı Heredot'um!
tarihi senli yazanlar hala çan kulelerinde
kafataslarından gözyaşı içiyorlar
şarap niyetine...