Dost Kervanı...

ahımın ulaştığı yerlerden

dost kervanı geçerken...

yüreğimde  bir mayın yokluğun

ha patladı ha patlayacak

korkuyorum sahipsizlikten gülüm

kimse ne olduğunu bile anlamayacak...

kendimi dinledim bu gün,

çok yoruldum dediklerimden...

çok yoruldum, sahipsiz bir bedenin

kıyılarına varıp gelmişliklerimden...

dağdan taştandı,

kan revan akan tabelasız yollarım

çatlayan topraktı türküm

umudum turnaydı yine

düşümde yine sen...

gözlerimi boşluğa bırakmayı da düşündüm bir an

adsız kalmanın ezikliği omuzlarımdayken

karanlığa koşmanın yorgunluğuyla

ateşinde yanmayı da istedim inan  

gözlerimi açtım, kalktım aynaya baktım

su bereketmiş gülüm

gözümden akanı görmesem, ne sana

ne de yaşıyor olduğuma inanacaktım...