Ey Nebi

Solgun bir gül gibiydim

Tebessümün değdi gözlerime

Uyandım

Ellerine tutundum

Yürüdüm ilkbahar iklimine

Seninle renklendi hayatım

Yaşam bir heyelan

Sarsılıyor an be an sırat

Ayaklar altında insan

Muhtaçtır bakışlarına

Uzat

Uzat ellerini ey Nebi

Ellerine muhtaçtır zaman

Can çekişmekte sevgi

Kalplerden sürgün edildiğinden beri

Umut bir damla şebnemdir

Gönüllerimize değecek

Ab-ı hayatsın ey Nebi

Devasın çağımızın derdine

Ne olur bırakma bizi

Azgın nefislerimizin eline

Kavli leyyin sözlerin

Şifadır ey Nebi

Pıhtılaşmış şefkat damarlarımıza

Gözlerimizde öfke

Kalbimizde nefret

Sarar oldu tüm benliğimizi

Rahmet kokan sözlerinden

Mahrum olduğumuzdan beri

Bırakma bizi ey Nebi

Sözlerinin feyzinden mahrum

Toprak bereketini

Gökler rahmetini kesti

Çöle döndü gönüller

Her yanda isyan

Her yanda zulüm

Kaybettiğimizden beri

Sözlerinin ilhamını

Sarar oldu tüm evrenimizi