Edebiyat ve Kültür Platformu
Üşümedim De Bana
Üşüyordun be gülüm
Gülyaprağın da çiğ...
Kirpiklerinde kırağı...
Dona kaldın erken,
Cemreler düşmedi dahâ.
Gülyaprağın da çiğ...
Kirpiklerinde kırağı...
Dona kaldın erken,
Cemreler düşmedi dahâ.
Yüreğin kor kalır bakışlarında
Miden bulanır, başın döner
Ne haddine serhoşluk senin?
Kim düşünür Seni, kim üzülür?
Benim üzülmem kadar?
Masumca yıkılır duygular,
Ten'ini koklamışsa bahar
Hâzan yaprakları kururken,
Sen de bitersin be gülüm.
Avutmaz beni yokluğun
Bitmez tükenişler de umut,
Gelmeyen son bekleyişler.
Sahipsiz mezarlar da,
Okunur sanma fatihâlar
Kimsesizlik kol gezerken.
Bozulmaz büyü muskalarlâ
Üflemekle azalmaz acılar.
Geçip giden sevdalara inat
Karlar yağar üstüne,
Erir saçaklar da buz,
Hangi göz değmişse tene,
Bahtındır kalır her dem.
Taze yaradır gün kanar
Üşütürsün be gülüm.
Sallanan bir koltukta,
Bildiğini okur zaman
Kaybettiysen bir lâdesle,
Bitmiştir Sana yaşam.
Musallâhta yatarken Sen...
Üşümedim de bana
De ki gülüm... üşümedim
Bileyim ki güzel ölüm.
Üşümedim De Bana başlıklı yazı Fedai GÜVEN tarafından
27.04.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.