Şeytan Çiçekleri

güldü ve vurdu gitti bu akşam

bahar ve kış diyecektim oysa tüm kıyılarıma

onlu adlar verip ben…

bembeyaz bakışlar fırlatacaktım cam arkalarından

diyeceğinin ne olduğunu bilsem....

şeytan çiçekleri sulayacaktım yasaklı coğrafyada

böylesi kaçışların sevdaya dair olduğunu anlatacaktım hatta

bile bile dinlemediğini sustuğu zamanlarda.

güldü ve gitti

kendini vurdu bu akşam, biliyorum

aydınlık düşleri var bana dair

ve belki de benimkilerden az...

siyahlar içindeki ben gibi şövalyenin

bu kuşatmaları nasıl yaracağına dair kuşkuları var

öyle ya! o bir kadın nihayet, ben erkek

ve dışarıda soğuk soğuk esen bir rüzgar

aşk seslerinde çokca hüzün var…

kırarsa ne kırar yel değirmenlerinin çarkını

sağır bir günün sonrasında

bunu biz beraber bulmayacak mıydık, onunla...

bakma sen, diyorum şimdi kendi kendime

akşamın bu yorgun saatlerinde gülüp gittiğine

güldülü- vurdulu dizelerime...

pişmandır şimdi yaptığından

özürlü şiirler yazıyordur, duyar gibiyim

dudaklarının hırçın kıpırtısından…

" yağsam yüreğinin kırlarına," diyordur

" bir sonbahar günü...

gözlerimde renk cümbüşü bir dinginlik

ve ellerimde deste deste umut..."

düşüp delişmen rüzgarlarının peşine

yığılsam, diyordur sokaklarına, ilk kış önü...

aklım karışıyor of! toprak renkli bir kadına

isyan renkli şiirler yazayım derken, çaresizim