İsterse Yarım Kalsın Bu Şiir

gökyüzüne bakarken, geçmese mevsimler

bildiği gibi kalsa komşu bahçedeki güller...

sesim değse kulağına derin ve sessiz bir akşamın boşluğunda

adım düşse diline, gülümsese...//

bilsen şimdi

vurup vurup giderken ince bir sızı yüreği

silmediğin göz yaşlarımın vebalin olduğunu...

hep orada durdu saat, idama beş kala

boşluktu, çok giden yola çıkmıştı senin gibi

taşıyamadığından gözüpek ölümleri...

// ah sevgili! donuyor bakışlarımız

ait olmadığımızı bildiğimiz topraklar üstünde...//

bulut bulut üstüne koyup

yordun göz kapaklarımı

yarın kar var deseler inanacağım içimin ayazından

tıpkı akşamın bu vaktinde kıyılarda ölmüşlüğümü anladığında

ellerimden tutmak isteyeceğini bildiğim gibi...

yok, tanıklığa gerek yok

illa bir anı yaşayacak diye insanların göz bebeklerinde

sussam, isterse yarım kalsın bu şiir, sussam...

isterse Ay büyüyüp içimde, rüzgarım vursa saçlarına

yine de sussam ben

özümde senli bir ateşin közü olduktan sonra...