Beyaza

Sen benim beyaza köprü kurduğum

Sırat köprüsünden geçer gibi her defasında

Ürperen yaralarıma korkusuzca dokunduğum

Karanlıktaki kuşlarımı beyaza uçurduğum

Ümidin gözü kara cesareti var aramızda

Sus kimseler duymasın          

Açıyor hercai menekşeler çıldırasıya

Baharın gülümseyen papatyalarını getirdin bana

Bir kız yürüyor şimdi yanı başında

Gözlerinde sevda gezegenleri

Dilinde bir türkü soluğu bahar yeli

Teni toprağım gibi esmer

Buğday rengi

Yazgısından kopup

Senin adını yazmış alnına

Gecelerin bitmez korkularından uyanıp

Beyaz düşler açıyor yarınlara