Hüzzam

Sevgili

Hüzne sürdüm siretini alemin bu gece.
Sol kulağıma fısıldanan bir vesvese gibi düştün içime.
Ah be deryaya sığmayan,
dilimden olan her hece,
ben yüzünde varlığı bulmuşum.
Yollar sana vuslat sevinci,
adım atsam yanar ayaklarım.
Yürümeyi bilmediğim doğru,
ben sana yalnızca koşarım.
Sana ulaşmayan sesim şimdi makber!
Duy sevgili!
Duy ki adem senin yokluğundan hüzünlü,
sen varsın,
sende var olamadığı için hüzzam her sözü.
Ah be yar,
düş geceme bir düşlük,
ben saklarım,
sakladığım gibi yüzünün yokluğunu..
Ben saklarım!

M. Arif Öztürk