Online Üye
Online Ziyaretçi
Beni bende bulduğun kadarım,
Ateşe sevinçlerini döken,
Üşüdükçe yalnızlığın ışıklarını
Üfleyen bir yürekle...
Sana yürüdüğüm yollar geliyor aklıma,
Kanar yüreğimin sol kenarı,
Ninnisini bekleyen bir bebektir bedenim!
Göğün paslanmış uykusuzluğunda.
Tenha istasyonlarda saatlerim sana kurulu,
Dudaklarından deniz, gözlerinde melankoli.
Aşktan uzak duruşum
Kanatlarındaki yurtsuzluğundandır kuşların.
Aktıkça zaman,
Sevdanın gözyaşlarında
Yüreğimdeki martılar büyüyor
Çocuklar ve özgürlük diyoruz
Sesin umudumu besliyor sesin
Düşüyor
Yıldızsız gecelerime özlemin....
Gülüşlerinden
Yeniden yarınlar yaratıp…
Nebahat ERKAN