Bitene Kadar

Yangınında kıvranan dağ gibi yüreğin…

Aç saçlarını yüzüme süreyim

Dokunsan diyordun

Dokunsam

Kelimeler acır.

İki dudağının arasında çığlık…

Nasıl yalnızdım,biliyormusun.

Nasıl yalnızdım

Senden başkasına anlatamadım.

Dudağımızdaki bekleyişin şarkısı bu

Durmadan Hislerimizi kemiren

Gerçeğimiz

Serzenişlerimiz

Kimi zaman bir o kadar çocuksu

Biçare ruhumuzu kandıran kahkaha

Günlerini eksiltiyor

Bitene kadar.

Belki de kader dedikleri şey bu…

                                      Nebahat ERKAN