Edebiyat ve Kültür Platformu
İnsan Bildiğim Sıfat
BU ŞİİR DOST BİLDİĞİM İNSANIN KALBİMİ KIRAN VE BENİ ÜZEN YALNIŞLIKLARINA ATIFTA BULUNMAK İÇİN KALEME ALINMIŞTIR.
İnsanlığını sevip, her hatrını sayarken
Seni ansızın sonsuz, kör bir zindana koydum
Tavırlarına sebep, türlü mana ararken
Gece yarılarında, nice halleri soydum
Ve buldum bahaneni, dert durağında süzüp
kısık gözlerim ile, his denizinde yüzüp
O taşıdığın fikre, beni eş tutan aklın
Mazideki tavrına, beni hatır etmesin
Dile vurunca zikrin, çözüldü gizlin saklın
Anladım ki sen daha, küçücük bir yetmesin
İşgal ettiğin makam, emanet mi cahile
Gördüm ki sen gibiler, hep uğrar bu sahile
Hiç mi yol almadın sen, Yunustan, Mevlanadan
Hep boş ve hep avare, vasıfsızca gezmişsin
Ne farkın var meyitten, uzak isen manadan
Şer ile dolu zevke, bin çeşit yol dizmişsin
Bu yol çok uzun diyerek, gezme varlık dağında
Şaşırma bir gün yokluk, açar ise bağında
Bunca ettiğim lafta, ar eylemezsin gördüm
Şeytan ile birleşip, gıybet füruş etmişsin
Gölgen dahi sokulsa, gözüme duvar ördüm
Şu ebedi sürecek, gök kubbede bitmişsin
Zannetim ki bu sözle, ruhunu sarar efkar
Efkarını bilmeyen, her doğruluğu yıkar
Adiden daha adi, kir akıtan çeşmesin
Layık değil sana bu, insan bildiğim sıfat
Bence bu halin ile, iblise denk düşmesin
Daha fazla sarmadan, cüce de ki bu afat
Bu vakitten sonrası, her mısramda kölemsin
Hafızamda yer tutan, benim başka çilemsin.
Nevzat Taşkıran
23-09-2009
İnsanlığını sevip, her hatrını sayarken
Seni ansızın sonsuz, kör bir zindana koydum
Tavırlarına sebep, türlü mana ararken
Gece yarılarında, nice halleri soydum
Ve buldum bahaneni, dert durağında süzüp
kısık gözlerim ile, his denizinde yüzüp
O taşıdığın fikre, beni eş tutan aklın
Mazideki tavrına, beni hatır etmesin
Dile vurunca zikrin, çözüldü gizlin saklın
Anladım ki sen daha, küçücük bir yetmesin
İşgal ettiğin makam, emanet mi cahile
Gördüm ki sen gibiler, hep uğrar bu sahile
Hiç mi yol almadın sen, Yunustan, Mevlanadan
Hep boş ve hep avare, vasıfsızca gezmişsin
Ne farkın var meyitten, uzak isen manadan
Şer ile dolu zevke, bin çeşit yol dizmişsin
Bu yol çok uzun diyerek, gezme varlık dağında
Şaşırma bir gün yokluk, açar ise bağında
Bunca ettiğim lafta, ar eylemezsin gördüm
Şeytan ile birleşip, gıybet füruş etmişsin
Gölgen dahi sokulsa, gözüme duvar ördüm
Şu ebedi sürecek, gök kubbede bitmişsin
Zannetim ki bu sözle, ruhunu sarar efkar
Efkarını bilmeyen, her doğruluğu yıkar
Adiden daha adi, kir akıtan çeşmesin
Layık değil sana bu, insan bildiğim sıfat
Bence bu halin ile, iblise denk düşmesin
Daha fazla sarmadan, cüce de ki bu afat
Bu vakitten sonrası, her mısramda kölemsin
Hafızamda yer tutan, benim başka çilemsin.
Nevzat Taşkıran
23-09-2009
İnsan Bildiğim Sıfat başlıklı yazı nevzat-taski tarafından
12.06.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.