Ayrılık Öğretir Gönle Neşeyi

Gül idim ; açıldım, soldum Efendim.

Solmada çareyi buldum Efendim.

İnsandım; yaşadım, öldüm Efendim.

Ölmede çareyi buldum Efendim.

Kalpler var, belirsiz içinden kirli

Hakk'a bir yol gider zalime zorlu

Münafık giremez kapısı sırlı

Bu dünyada bir dem kaldım Efendim

Eridim, tükendim, yanıp kül oldum                                                         

 Vardım Hakk'ın divanına kul oldum

Güle giden bir dikenli yol oldum

Vuslat müjdesini aldım Efendim

Ecel gelir bir gün evime konuk

Misafir eylerim ikramım sönük

Derler ki bahçesi kalmış dağınık

Duyanlar ağlasın, güldüm Efendim

Efendim, Sultanım, ey iki gözüm!

Ezelden yazılmış bilirim yazım.

Sana kavuşmaktır bir tek niyazım.

Şükür secdesini kıldım Efendim.