Hayallerin Kafesi

"sudan daha durudur hayallerin kafesi"

bugün her zamanki kadar hüzünlüyüm

batan güneşi gördüm ufukta

bir kez dönüp bakmadı bile bana

oysa ben ona gülümsemiştim kederle

bir damla yaş vardı hiç görmediğin gözlerimde

beni terk eden dünden

ne bir eksik ne de bir fazla

yanmakta yüreğim unuttuğu bir hazla

dilim lâlde durur gidemez bir adım ileri

tutulmuş sihirli ikliminde sözün

güneşe âşık ay gibi

sükûtum dinlenir yalnızlığımın yücesinde

gül nasıl açarsa dalında sessizce

ve mehtap yeryüzünü nasıl incitmeden keserse

sema değildir sudan duru hayallerin kafesi

rintlerin gönlünde belirir ufkun kırmızı halesi

laciverdini geçmiş zamanlara terk etmiş

bembeyaz bulutlu bir gökyüzü düşlerdim

kapandı birdenbire  gurbetin

tunca benzeyen hududunda gözlerim 

unutma ki terk eder

hülyasızlık bile hücresinde bedbahtı

bugün her zamanki kadar hüzünlüyüm

sevgili abgüncüğüm kısacası