Kumluk 4 Eşek Arıları

etrafı dağ-bayır, taşlık-kayalık

Dedemin

bağın kenarları ağaçlık

kocaman kuru bir çalıyla kapatılan

cümle kapısı[1]

girişte küçük bir "seyralık"[2]

ve biraz ortaya doğru küçük bir armut ağacı

koyu gölgesi bir yana

            yaprakları hışırdardı

sık sık yer değiştirmeli,

ayakları kösüp[3] oturmalı

ama bunu dedeme nasıl anlatmalı

o dinlenmek bilmezdi..

bağın kenarları yığma taş duvar

            duvarlar boyunca armut, vişne, kayısı

arka yüzde keçilerin arbıştığı[4] dağeriği ağaçları

alt yanı payamlık[5], çelenle çevrili

uzak köşede karamık[6]

karamığın içinde eşek arısı petekleri

kocamanca sepet gibi

agam görür-görmez bozdu, ezdi

taşladık, deynekle dağıtdık

fıcıttık toprağı, kesekleri

çok sürmedi..

binlercesince kovalandık, kaçıştık

hem de nasıl..dolu-dizgin

dermanı kesilesiye, bağları çözülesiye kadar

dizlerimizin…

agamda dehşetle kocaman gözler,

benden fersah fersah ilerde; bayır aşşaya[7]

içerleme, kollama, rızası yok geride kalmama

dova arası tekamül etmemiş küfürler

arıya, sülalesine, gücü yetmeyen bana

çalıların üstünden hopladık yolsuz yolaksız bayırda

yes ettik[8] Günsüzünaltından Löpeliye

eşekarıları hala peşimizde

kızgılı yaşlar gözlerimizde..

ebemde bir celallenme,

agama kıyamazdı, kollar korurdu

üzümüne, bağına, gelmişine, geçmişine

zokurdandı saatlerce, sövdü-saydı, okudu durdu

"-köklemedik bağ gomazdım çocuğa bişiy olaydı"

agama laf ettirmezdi emme işin aslı

agam çok nakısıdı[9]

valla billa

eşek arılar ne zamandır orada

kime ne zararları vardı

Allahın kalhettiği arı

kimbilir hangi derde dermandı