Online Üye
Online Ziyaretçi
Ramazan ayı oruç ibadetiyle ve bin aydan hayırlı olan gecesiyle hayatımıza ayrı bir renk ve heyecan katmaktadır.
Allah’a daha yakın olmanın fırsatıdır ramazan.
Ramazan ayında oruç ile nefis muhasebesi yapan, yoksulların, muhtaçların yaşadığı sıkıntıları hisseden Müslüman dualarında, Somali’de yaşayanları unutulmaz.
Ancak Somali ve diğer fakir, yoksul ve imkânlardan yoksun, kuraklık ve açlıkla cebelleşen ülkeleri dualarına alan müslüman, iftar anında nefsinin ipini koparıverir.
Müezzin “Allah’u Ekber” dediğinde sofrada sıralanmış olan çeşitli sıvılara hücum eder. Sanki yıllarca susuz kalmışçasına suya saldırır.
Oruç nefsi dizginleyen bir gemdir.
Sağlık emanettir.
Müslüman sağlığını düşünmek ve korumak zorundadır.
Bunun içinde oruçlu iftar vaktinde nefsinin dizginlerini eline almalıdır. İlk önce yarım bardak su, biraz çorba, az da tatlı yedikten sonra namazını eda etmelidir.
Bunu yapamayız diyen kardeşlerim Somali’yi düşünsünler.
Oğlum bir akşam sordu: Baba Somali’de oruç tutuyorlar mı?
Onlar sürekli oruçlular. İftarlıklarını bırakın, sahurda çeşitli yiyecekleri bırakın içecek su bile bulmakta zorlanıyorlar.
İşte oruç anında dizginlerinden koparılmış bir nefisle suya ve yemeklere saldırırken, açlıktan kıvranan insanların olduğunu unutmasınlar.
Oruç anlamaktır. İhtiyaç sahiplerini, açların, susuzların halini anlamaktır.
Fazla yemekten, içmekten dolayı mide krampı geçirenlerin, açlıktan dolayı kıvrananların halini anlaması mümkün değil.
Bu satırları yazarken Somali’de göç devam ediyordu.
Bebeklerin, çocukların, yaşlıların gözlerindeki hüzün, insanlığın ölümüne yapılan ağıttır.
Birilerinin ölümü, açlıktan kıvranması, kuraklıktan dolayı susuzluğa mahkum olması paylaşım ayı Ramazanda biz Müslümanlar için büyük bir ayıptır.
Birileri açlıktan dolayı ölümle cebelleşirken, bizlerin iftarlarda çok yemekten sancılanmamız insanlığımızın can çekiştiği anlamına gelir.
Müslüman duyarsız olamaz.
Bir telefonla da destek çıkmak, onlar için ne yapabileceğimizi düşünmek onun acısını hissetmek Müslümanca bir yaşamın vazgeçilmez ölçüsüdür.
Bir kötülük gördüğümüzde elimizle, gücümüz yetmezse dilimizle, buna da gücümüz yetmezse kalbimizle buğz etmeliyiz. Bu imanın en zayıf halidir. Efendimiz (Allah’ın selamı üzerine olsun) bizleri insanlığa davet etmektedir.
İmanı olan bu olaya duyarsız kalmaz.
İftarlarda mide krampları geçirirken, açlıktan ölenleri görmezlikten gelmemiz mümkün değildir.
İman paylaşmaktır.
İnsanlık dramı nerede yaşanırsa yaşansın, oraya rahmet ve şefkatle yaklaşmak imanı sorumluluktur.
Kalpleri özürlü insanların, şu binden aydan hayırlı geceyi barındıran
rahmet ayında insanlık trajedisine sessiz kalması mümkün değildir.
www.seyitahmetuzun.net