Kanrevan

 

 

Değmeyince ellerin ellerime
Değişti avuçlarımdaki çizgiler
Şimdi ölüm kusuyor gözlerim
Tüm bedenim kanrevan içinde
En dibine vurmuşum sensizliğin
Düşledikçe seni düşüncelerim yaşlanıyor
Bir sonunu sevemedim bu aşkın
Sıkıştım bir yürek parçasının altında
Ve kök saldım oradan ayrılıklara
Adı konulmamış bir fırtına peşimde
Kalmışım yokluğunun en ücra köşesinde...

fatih albayrak
07,09,2011