Kış Hüznü

siyah kumbaramda
biriktiriyorum özlemlerimi
karanlığa hapsolsun diye
soğuk bir kış akşamında
buzlara kazıdım hasretini...
bir gün erir yok olur diye
bir ağac kovuğuna sakladım
ceylan misali bakışlarını...
sadece ben göreyim diye
her kar tanesi yorgun gözlerim
rüzgarın sesiyle kaybolur
sana tükenmez seslenişlerim...
ey karla yüklü dağlar!
benden ağır mıdır yükünüz?
erir karınız kurtulursunuz,
işte siyah bacalar!
siz de dumana boğuldunuz
olsun biter kışlar nefes alırsınız,
ya ben...
bana bir care bulabilir misiniz?
ama yok ki kalbiniz
beni bir kerecik dinleyesiniz....