MÜHÜR 

hep yeni gitmiş gibisin

soluduğun son hava hala taze

kuşatmış hayalin dört yanımı

baksan gözlerime yanıyorum

dokunsan ellerime donuyorum

ya da öyle alışıyorum ki yokluğuna

varlığında giderek anlamsızlaşıyorum

 

yine seni düşünme saatim geldi

yürek dolusu hasret aldım yanıma

gözlerim avuçlarımda bin parça

alev alev yanarken parmak uçlarım

kara bulutlara çiziyorum yüzünü

yağıp durursun üzerime

belki biraz söner yangınım

 

uykulara dalmak ne zor şimdi

hiç girememen rüyalarıma

ve her uyanışta görememek seni

 

suskun dilim

kalemim ateşte

her kelime arasında sen

ne söylesem boş şimdi

gönül mühür yemiş...

 

 

FATİH ALBAYRAK

05.12.2012 TRB