Edebiyat ve Kültür Platformu
Toprak Güneşe Doymuş
Alev gibi saçların, kızıl güneşe benzer.
Yüreğim sevmiş seni, güneşe doğru gülsen.
İçtim sevda iksiri, ciğere değdi mavzer.
Dudağımdaki lezzet, yakacak kıymet bilsen.
Güneşten akan ateş, sevdamla ikiz kardeş.
Dağ olurdum uğruna, doğacak kadar sevsen.
Toprak koksa tenimiz, terimiz yağmura eş.
Kurulardım semada , ıslanıp bana dönsen.
Doğan her yeni gün de, bir teselli arardım.
Yağmurlu bulutlardan, lodosa dönüp essen.
Dinmezdi gözyaşlarım, seller gibi taşardım.
Taç ederdim başıma, bir yıldız olup gelsen.
Haykırırdım dünyaya! Güneşe ve toprağa.
Bil ki akan yaşımdır. Susuz çöl de su görsen.
Çiçekler kurusa da, can verirdim yaprağa.
Toprak güneşe doymuş, gül açacak su versen.
MEHMET FİKRET ÜNALAN
Toprak Güneşe Doymuş başlıklı yazı Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret) tarafından
23.09.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.