Şimdi Çok Uzaklardasın

Şimdi çok uzaklardasın
Hiç bilmediğim,görmediğim yerlerdesin.
Burada gidişinle mateme büründü sokaklar,
Sensizliğe inat sessizliğe gömüldü bu şehir.
yokluğunda kimse dolduramadı yerini
Kimse sen gibi bakmadı yüzüme
Hani bir gülüşün vardı ya
İşte,hiçkimse gülmedi öylesine.

Gidişin kimseyi üzmedi benim kadar
Yüzüme kapandı sana açtığım kapılar.
Hayallerim yamalı,kalbim yetim kaldı
Sevdam çığlıklara dönüştü,
Adın sokaklarda yankılandı.
Şarkılar,şiirler hep seni anlattı
Mevsimler vedasız gidişine küstü
Senden sonra hiç bahar olmadı.
Yokluğun ateş misali
Düştüğü yeri değil,beni de yaktı.

Ve ben kimseler görüp ,kınamasın diye
Seni karanlık gecelerde aradım.
Belki dönersinde ,gelişini göremem diye
Çaresiz sokaklarda yattım.
Ardından,hasretler kar misali eriyip aktı
Yerini,belki de yerime koyduğun bahar aldı.
Kirpiklerim ıslandı,cebimdeki resmin buruştu
Artık seni beklemek,meçhule uzanan bir yol oldu.

TUBA KILIÇ