Hoşça -kal-

 Yayıldı kulaklarıma çığlıkların,

 ve karşı koyamadım gidişine .

 Açık kapılar kaldı arkandan ağlayan.

Vurup çıkışların bile olmadı bu veda da.

 Çok sevmek yetmedi haykırışlara.

 Ağır geldi bu yaşanılan .

 Kaldıramadı yüreğin.

 Yalan söyle bana inanırım,

 yalan olsa da demelerin kaldı koridor da .

 Son içtiğin sigara hala masam da. 

 Çare olamadı sarılışlarım .

 Gözyaşların la bir elveda bıraktın geri de.

 Dönüşü yok bu sefer diyerek ayak

  izlerin haykırıyordu yüzüme.

  Hele gözlerini unutmak mümkün müydü?

 Hoşça ‘kal’ deyişin de .

 İstesem de gelemedim,

 Arkan dan dur diyemedim.

Varlığını da yokluğunu da aldın gittin.

İlk defa gün doğmadı bu eve ,

ilk defa 24 saat geceyi yaşattın .

Nefes alışlarımı unuttum.

 konuşmayı, yürümeyi,

 bende ki seni unuttum.

 Bana hayat veren sendin.

 Sen gittin ben bittim.

 Boynum bükük kaldı aşka .

 Yalnızlığın tek akşamın da.

 Tek bir sözün kaldı,

 kulaklarım da çınlayan Hoşça ‘kal’…